پروتئین های پلاسما عمدتا در کبد سنتز می شوند. ایمونوگلوبولین ها توسط سلول های تک هسته ای غدد لنفاوی ، طحال و مغز استخوان ساخته می شوند.دو علت کلی تغییر پروتئین تام سرم، تغییر در حجم آب پلاسما و تغییر در غلظت یک یا بیشتر پروتئین های خاص در پلاسما است. از بین پروتئین های سرم فرد، آلبومین در غلظت های زیادی وجود دارد که مقادیر کم این پروتئین به تنهایی ممکن است باعث هیپوپروتئینمی شود.
هموکانسنتریشن (كاهش حجم آب پلاسما) منجر به افزایش نسبی پروتئین خون می شود. همودیلوسیون منجر به هیپوپروتئینمی نسبی می شود.در هر دو حالت ، غلظت تمام پروتئین های پلاسما جداگانه به یک میزان تحت تأثیر قرار می گیرند.
افزایش سطح پروتئین خون ممکن است در کمبود آب بدن به دلیل مصرف ناکافی آب یا از دست دادن بیش از حد آب (به عنوان مثال ، استفراغ شدید ، اسهال ، بیماری آدیسون و اسیدوز دیابتی) یا در نتیجه افزایش تولید پروتئین دیده شود.افزایش تولید پروتئین پلی کلونال در پروسه واکنش التهابی دیده می شود. افزایش تولید پروتئین مونوکلونال در برخی از نئوپلاسم های خونساز دیده می شود (به عنوان مثال ، میلوم مولتیپل ، ماکروگلوبولینمیای Waldenstrom ، گاموپاتی مونوکلونال با اهمیت نامشخص).

هنگامی که نمونه بیمار در حالت خوابیده جمع آوری شده باشد،غلظت پروتئین سرم بین 0.4 تا 0.8 میلی گرم در دسی لیتر کمتر است.

1. Rifai N, Horvath AR, Wittwer CT, eds. Tietz Textbook of Clinical Chemistry and Molecular Diagnostics. 6th ed. Elsevier, 2018
2. Killingsworth LM: Plasma proteins in health and disease. Crit Rev Clin Lab Sci. 1979;11:1-30