آنزیم های آمیلاز گروهی از هیدرولازها هستند که کربوهیدرات های پیچیده را به قطعات کوچک تقسیم می کنند. آمیلاز در درجه اول توسط بخش برون ریز پانکراس تولید می شود که در آن آنزیم توسط سلول های آسینار سنتز می گردد و سپس از طریق سیستم مجرایی لوزالمعده به مجرای روده ترشح می شود. آمیلازها همچنین توسط غدد بزاقی ، مخاط روده کوچک ، تخمدان ، جفت ، کبد و لوله های رحمی تولید می شوند. ایزوآنزیم های پانکراس و بزاقی در سرم یافت می شود.

نتایج آمیلاز ممکن است در بیماران مبتلا به ماکرو آمیلازی افزایش یابد. ماکروآمیلاز به فرمی از آمیلاز با وزن مولکولی بالا گفته می شود که در سرم بیمار وجود دارد. علل مختلفی برای ماکرو آمیلازی پیشنهاد شده است که متداول ترین آنها تشکیل کمپلکس آمیلاز است با یک ایمونوگلوبولین است.اندازه بزرگ کمپلکس ماکرو آمیلاز از دفع آن در ادرار جلوگیری می کند. در نتیجه ، آمیلاز سرم معمولاً بالا می رود. این آمیلاز بالا برای پانکراتیت تشخیصی نیست. با استفاده از لیپاز سرم و آمیلاز ادرار ، ممکن است وجود یا عدم وجود ماکرو آمیلاز مشخص شود.

1. Soldin SJ: Pediatric Reference Ranges. 2nd ed AACC Press; 1997
2. Rifai N, Horvath AR, Wittwer CT, eds: Tietz Textbook of Clinical Chemistry and Molecular Diagnostics. 6th ed. Elsevier; 2018
3. Swaroop VS, Chari ST, Clain JE: Acute pancreatitis. JAMA. 2004;291:2865-2868
4. Azzopardi E, Lloyd C, Teixeira SR, Conlan, RS, Whitaker, IS: Clinical applications of amylase: Novel perspectives. Surgery. 2016;160(1):26-37