پلاکت ها نقش اساسی در هموستاز اولیه دارند. برای ایجاد هموستاز پلاکت ها از طریق گلیکوپروتئین های سطحی خود (GP Ib-V-IX) به VWF متصل می شوند و سپس از طریق گلیکوپروتئین های سطحی GP IIb/IIIa خود، با اتصال به فیبرینوژن سبب تجمع پلاکتی می شوند. کاهش گلیکوپروتئین های سطحی پلاکت سبب نقص در هموستاز اولیه و در نتیجه تمایل به خونریزی می شود.
ارزیابی بیان گلیکوپروتئین های مختلف در سطح پلاکت ها توسط روش فلوسایتومتری روش ارجح در بررسی اختلالات ارثی پلاکت می باشد.
میزان بیان این گلیکوپروتئین ها را می توان به کمک آنتی بادی های اختصاصی علیه آن ها که با ماده فلورسنت نشان دار شده است، اندازه گیری کرد و میزان بیان آن را با مقادیر مرجع مقایسه کرد.
 

نمونه گیری نامناسب و عدم رعایت شرایط استاندارد در نگهداری و حمل و نقل نمونه ممکن است سبب تغییر در بیان مارکرهای سطحی پلاکت ها شود که می تواند در ارزیابی بیان مارکرهای پلاکتی توسط روش فلوسایتومتری تداخل ایجاد کند.

1.    Miller, JL: Glycoprotein analysis for the diagnostic evaluation of platelet disorders. Semin Thromb Hemost. 2009;35(2):224-232.

2.    Kannan M, Ahmad F, Yadav BK, et al: Carrier detection in Glanzmann thrombasthenia: comparison of flow cytometry and Western blot with respect to DNA mutation. Am J Clin Pathol. 2008;130(1):93-98.

3.    Savoia A, Pastore A, De Rocco D, et al: Clinical and genetic aspects of Bernard-Soulier syndrome: searching for genotype/phenotype correlations. Haematologica. 2011;96(3):417-423.

4.    Nurden AT, Freson K, Selifsohn U: Inherited platelet disorders. Haemophilia. 2012;18(4):154-160.